St Odulphuspad traject 6: Moenia Perlae
Deze etappe begint met een korte busrit. Het is natuurlijk heerlijk om een route te lopen, maar het is ook fijn om uiteindelijk weer bij je eigen auto uit te komen. Ik heb de auto in Balk neergezet en pak de bus naar Wijckel. Niet zo spannend natuurlijk, maar ik moet er wel weer even in komen nadat ik al vele jaren geen bus meer van binnen heb gezienš.
Ā
Wandelen in mijn up
Ik merk ook meteen de leuke kanten van alleen op stap gaan: al snel heb ik een gezellig praatje met een andere dame die ook op de bus staat te wachten. Ze heeft me fijn op de hoogte gebracht van de huidige busmores.
Nadat ik Wijckel uit ben gelopen duurt het niet lang of ik kom de eerste kraam al tegen. Prachtige pompoenen! Toch jammer dat ik nog 16 kilometer moet wandelen, ik laat ze dus toch maar liggen…
Heel goed besluit blijkt achteraf. Deze route gaat langs smalle bospaadjes, dwars door weilanden, over hekjes en tussen struiken met stekels door. Ik moet zelfs in het weiland mijn navigatie er goed bijhouden, want ik kom zowaar een heuse driesprong in het gras tegen. Op de foto wijs ik aan welke kant ik op moet.
Waar ik de andere keren telkens even nodig had om in mijn ritme te komen, lukt dat nu na 10 minuten al. Het enorme gevoel van vrijheid en ruimte overvalt me bijna, zo intens. Is dit het gevoel wat wandelaars hebben als ze bijv de Santiago de Compostella lopen? In dat geval ga ik dat ook maar overwegen, het voelt magisch. En verslavend.
Ā
De magie van Sloten
De rit door Sloten is gezellig, kneuterig bijna. Al die kleine steegjes, het water, de waslijnen aan de overkant van de straat en natuurlijk: de olifanten van the Elephant Parade. Er staan er veel in Sloten, als je tijd hebt is het leuk om er een keer langs te lopen.
Hoe fijn Sloten ook is, ik ben opgelucht als ik het dorp (sorry, stad, het is een van de Friese elf steden) achter me kan laten en de ruimte weer om me heen voel. Grappig hoe zo’n gevoel van vrijheid ineens ‘in your face’ kan zijn. Sloten is nou niet bepaald een grote stad ofzoš.
Grapjes van het universum
Ergens in de vele kilometers landerijen die volgen staat mij een eigenaardig tafereeltje te wachten. In the middle of nowhere staat een gasfles in het land met ‘iets’ eraan. Ik heb werkelijk geen flauw benul wat het is, iemand enig idee wat deze constructie kan zijn?
Tot mijn vreugde kom ik later op een zandpad zomaar een wit veertje tegen. Ik vraag me altijd af of dit een teken ‘van boven’ is. Terwijl ik hierover loop te mijmeren zie ik nog een wit veertje liggen, en dan nog een, en daarna verdacht veel bij elkaar. Ik denk dat de reden voor de witte veertjes iets minder lieflijk is dan ik hoopte…
Wat mij deze route opvalt zijn de vele stukjes bos op privƩterrein. Keurig onderhouden, sommige met vele fruitstruiken, andere met prachtige kunst. Maar allemaal opengesteld voor publiek om doorheen te wandelen. Hoe bijzonder is het dat mensen hun privƩterrein openstellen voor onbekende passanten zodat we er allemaal van kunnen genieten? Ik word daar echt heel blij van.
Bijna aan het eind van de rit wachten mij nog een paar verrassingen. Bij een hek wordt gewaarschuwd voor een hengst, dus natuurlijk moet ik even (voorzichtig) kijken. Die hengst is in geen velden of wegen te bekennen, maar ik zie wel een hertje dat op zijn gemakje wat rondscharrelt. Hoog schattigheidsgehalte!
Vlak daarna kom ik een prachtige paddestoel tegen. De enige echte rood-met-witte-stippen. Met andere woorden, de herfst is begonnen! Ter demonstratie begint het meteen daarna te regenen, dat had om mij nou weer niet gehoevenš.
De uitdaging van een stempel…
Het einde van de route is in hartje Balk. Ik zie een centraal thema ontstaan, want ook deze keer kan ik geen stempel krijgen. De bertreffende VVV is dicht… Ik denk slim te zijn en rijd op de terugweg langs Mar en Klif in Oudemirdum, volgens de website is die namelijk wĆ©l open. Dan kan ik tenminste op dezelfde dag mijn stempel halen. Voel je hem al aankomen? Ook die deur zit op slot. Ik ga dus (inmiddels traditiegetrouw) naar huis zonder mijn welverdiende stempelš
Liefs,
Corrie
Ps Mijn wandelavonturen liever via Polarsteps volgen? Dat kan via deze link.
