Camino de St.Odulphus
Ik ben los! De patch fan het St.Odulphuspad prijkt al wekenlang pontificaal op mijn rugzak, maar tot nu toe heb ik nog geen meter van de camino gelopen (shame on me). Tijd om daar verandering in te brengen, ik ga pelgrimeren!
Pelgrimeren is veranderen
Met die verandering komt ook hier op dit platform over Bewust Leven verandering. Ik merk de laatste maanden dat ik mijzelf (weer🙄) enorm druk op leg in wat ik ‘hoor’ te schrijven. Jeweetwel: on topic, het moet perfect, de lessen die ik mee wil geven, etc. Met als gevolg: geen content, want de druk is te hoog. Ik heb de afgelopen tijd het nodige nadenkwerk gedaan, mede door een lichaam dat mijn toekomst een stevige koerswijziging heeft gegeven. (No worries, ik ben verder oké😘.) Het oordeel is dat ik al die moetjes los wil laten. Dat voelt bevrijdend, maar ook spannend. Is mijn schrijven dan nog wel goed genoeg, relevant genoeg, boeiend genoeg? Geen idee. Wat het wel wordt is meer ‘Corrie zonder drempels’.
- Onderwerpen waar ik blij van word
- Korte stukjes, of juist lange stukjes
- Artikelen zonder les of tips, gewoon mijn mijmeringen
- Misschien zelfs minder ‘verantwoorde’ teksten?
Het doel is om weer vaker in dit fijne hoekje van het web te verschijnen en om mijn belevenissen en inzichten met je te delen. Feel free to stay, feel free to go, alles is goed.
Terug naar het Odulphuspad
Het St.Odulphuspad staat al lang op mijn verlanglijstje. Steeds weer opnieuw kwam het er niet van omdat andere zaken mijn tijd, aandacht en energie opeisten. Alles leek belangrijker te zijn dan deze reis met mijzelf. Ik zeg bewust ‘leek’, want uiteindelijk is het gewoon een kwestie van keuzes maken. Deze camino is voor mij namelijk een vorm van zelfzorg: tijd met mezelf doorbrengen en aandacht geven aan wat ik nou echt denk, vind en voel. Noem het maar therapie als je wil
. Puntje bij paaltje is zelfzorg natuurlijk superbelangrijk! Maar soms ook lastig te realiseren, waardoor het makkelijker is om andere zaken voorrang te geven.
Een echte pelgrimstocht
Mijn gezondheid werkt dit jaar niet echt mee, en dat maakt mij weer bewust(er) hoe belangrijk de zorg voor mijzelf is. Zowel lichamelijk als mentaal. Op deze zonnige dinsdagmiddag heb ik besloten om het wandelen van deze camino prioriteit te geven. Uit liefde voor mezelf (lees dit met zo’n mierzoete reclamestem
).
Ik heb daarom besloten om de camino als echte pelgrimstocht te benaderen. Concreet betekent dat:
- Wandelen in mijn up. Zonder anderen om tegen te kletsen of naar te luisteren. Alleen me, myself and I. Druk zat.
- Geen oortjes in om muziek of een podcast te luisteren. In plaats daarvan luister ik naar mijn gedachten.
- Ook de camera blijft thuis. Geen afleiding van kijken door een lens, zoekend naar het mooiste plaatje. Alleen mijn telefoon mag zo nu en dan een snel kiekje maken.
Feitjes en planning
Het Odulphuspad is 272 km lang en verdeeld over 15 trajecten. Daarnaast zijn er nog 4 camini’s (extra rondwandelingen) van samen 53 km. Alles bij elkaar opgeteld komt dat neer op zo’n 330 kilomer. De route loopt door Zuidwest-Friesland, Gaasterland en de Greidhoeke. Ik wandel de route niet in 1x, maar loop een traject wanneer ik tijd en energie heb. Het streven is om de hele camino in 2026 af te ronden, maar of dat lukt? De tijd zal het leren.
De stukjes die ik schrijf gaan niet alleen over de route zelf, maar zullen ook persoonlijke mijmeringen, inzichten, humor en zelfspot bevatten. Een beetje luchtig pelgrimeren zeg maar, niet alles hoeft even serieus.
Gezellig als je meeleest, laat vooral een reactie of like achter om te laten weten dat je er bent.
Mijn wandelavonturen liever via Polarsteps volgen? Dat kan via deze link.
Liefs,
Corrie
